دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 15 1 2025 03 21 Promoting Social Health in Contemporary Housing; Case Study: Residential Complexes in Ardabil ارتقاء سلامت اجتماعی در مسکن معاصر؛ نمونه مطالعاتی: مجتمع های مسکونی شهر اردبیل 85 108 1016 10.48311/bsnt.2025.1016 FA ملکا نگاری گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0009-0009-6008-078x جواد جوان مجبدی گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0009-0009-4778-6235 الهام علوی زاده گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0000-0002-7897-8944 Journal Article Aims: Healthy and sustainable housing, along with environmental quality, plays a key role in improving social health. This study examines the concepts of environmental quality as an independent variable and social health as a dependent variable, analyzing the impact of these factors on contemporary housing. Methods: In terms of method, the current research is among mixed research (qualitative-quantitative) and in terms of method and tools, the desired research method is in the qualitative part of the interview and with the focus group method (FGD and the quantitative part of the questionnaire). It was a survey method and data analysis was done using SPSS and Lisrel software with structural equation tests. Findings: According to the results obtained from analyzing the hypotheses, the components of environmental quality—including economic aspects, human-social dimensions, environmental factors, functional aspects, physical attributes of residential units, aesthetic-formal qualities, visual appeal, the use of natural elements, lighting, safety, and semantic-perceptual features—have a significant impact on improving social health in residential complexes in Ardabil. The factor loadings of the components, ranked in order of impact, are as follows: use of natural elements (0.73), economic aspects (0.70), safety (0.65), visual appeal (0.59), aesthetic-formal qualities (0.53), environmental factors (0.48), human-social dimensions (0.47), functional aspects and lighting (0.46), and physical attributes of residential units (0.42). Conclusion: Based on these findings, it can be concluded that in order to increase the level of social health in residential complexes, more attention should be paid to environmental quality indicators. اهداف: مسکن سالم و پایدار، هویت و همچنین کیفیت محیط نقشی کلیدی در بهبود سلامت اجتماعی دارد. این مقاله با بررسی مفاهیم مرتبط با کیفیت محیط به عنوان متغیر مستقل و سلامت اجتماعی به عنوان متغیر وابسته، به تحلیل تأثیر این عوامل در مسکن به عنوان بخشی از میراث معماری معاصر ایران می‌پردازد. روش ها: پژوهش حاضر از لحاظ روش در زمره پژوهش‌های آمیخته (کیفی- کمی) است. از نظر روش گردآوری اطلاعات، در بخش کیفی از مصاحبه و روش گروه‌های بحث استفاده شد و در بخش کمی، داده‌ها از طریق پرسشنامه و به شیوه پیمایشی جمع‌آوری گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Lisrel با آزمون های معادلات ساختاری انجام گرفته است. یافته ها: طبق نتایجی که از تحلیل فرضیه های این تحقیق بدست آمد، مولفه های کیفیت محیط شامل بعد اقتصادی، جنبه های انسانی- اجتماعی، جنبه زیست- محیطی، جنبه های عملکردی، فیزیکی واحد مسکونی، زیبایی شناختی ـ فرمی، جذابیت بصری، بهره گیری از عناصر طبیعی، نورپردازی، ایمنی، معنایی ـ ادراکی؛ بر ارتقاء سلامت اجتماعی در مجتمع های مسکونی شهر اردبیل تاثیر دارد و ترتیب اثرگذاری به ترتیب برابر با: بهرهگیری از عناصر طبیعی 73/0، بعد اقتصادی 70/0، بعد ایمنی 65/0،جذابیت بصری 59/0، کیفیت زیباییشناختی ـ فرمی 53/0، مولفه زیستمحیطی 48/0، جنبه های انسانی ـ اجتماعی 47/0، جنبه های عملکری و نورپردازی 46/0، مولفه های فیزیکی واحد مسکونی 42/0، می باشد. نتیجه گیری: با توجه به این یافته ها می توان نتیجه گیری کرد که در جهت بالا بردن میزان سلامت اجتماعی در مجتمع های مسکونی باید به شاخص های کیفیت محیط و مفهوم مسکن سالم توجه بیشتری داشت.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1016_08fe2621d8e716b02ec0da35256a998d.pdf