دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 16 1 2026 04 21 Evaluating the impact of temporary accommodation quality on reducing psychological trauma after an earthquake (Case study: Khoy County Earthquake) ارزیابی تاثیر کیفیت اسکان موقت در کاهش آسیب‌های روانی پس از زلزله؛ نمونه موردی: زلزله شهرستان خوی 105 118 28704 10.48311/bsnt.2026.119246.82920 FA بهروز صالحی گروه معماری، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران 0000-0002-3731-7429 رضا منصوری گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران معصومه شفیعی باغبادرانی دانشگاه ایلام Journal Article 2026 02 09 Aims: The main objective of this study is to extract factors affecting the quality of temporary accommodation and to examine their impact on reducing psychological trauma after the earthquake. Methods: A combination of quantitative and qualitative methods was used in this study. In the qualitative part, a library method was used to examine studies in the field of temporary accommodation, environmental and physical conditions affecting temporary accommodation spaces, and semi-structured interviews were conducted with several earthquake victims living in temporary accommodation in East Azerbaijan Province and experts, and the extracted factors were used in the quantitative part. In the quantitative part, standard questionnaires were used to assess the level of post-traumatic stress disorder, and a researcher-made questionnaire was used to assess the quality of temporary accommodation, and the data were evaluated using descriptive and inferential statistical analyses. Results: The results of this study show that about 70 percent of earthquake victims living in temporary shelters experience some level of stress and anxiety, and the physical and environmental conditions of the place of residence have a significant impact on their mental state. Also, the results show that physical, social, economic and cultural, and technical and structural factors have the greatest impact on reducing post-disaster psychological trauma, respectively. Conclusion: The findings of this study emphasize that in order to reduce post-disaster psychological trauma, temporary shelters need to be considered in the design and implementation stages and be constructed in accordance with the climatic, social, economic, and cultural characteristics of the users. اهداف: هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و استخراج عوامل موثر بر کیفیت اسکان موقت از ادبیات موضوع و بررسی تاثیر آنها بر روی کاهش آسیب‌های روانی پس از زلزله است. روش ها: در این پژوهش از ترکیب روش‌های کمی و کیفی استفاده شده است. در بخش کیفی، با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی مطالعات حوزه اسکان موقت، شرایط محیطی و کالبدی موثر بر فضاهای اسکان موقت پرداخته شد و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با چندین نفر از زلزله‌زدگان ساکن در اسکان موقت استان‌ آذربایجان شرقی و متخصصین انجام شد. عامل‌های استخراج شده از بخش کیفی در بخش کمی پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. در بخش کمی، از پرسشنامه‌های استاندارد برای ارزیابی میزان اختلال استرس پس از سانحه و پرسشنامه محقق ساخته برای ارزیابی کیفیت اسکان موقت استفاده شد و داده‌ها با استفاده از تحلیل‌های آماری توصیفی و استنباطی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که حدود 70 درصد از زلزله‌زدگان ساکن در اسکان موقت، سطوحی از استرس و اضطراب را تجربه می‌کنند و شرایط کالبدی و محیطی محل سکونت تأثیر قابل توجهی بر وضعیت روانی آنها داشته است. همچنین، نتایج نشان می‌دهد که عوامل کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و فنی و سازه‌ای به ترتیب بیشترین تاثیر را در کاهش آسیب‌های روانی پس از سانحه دارند. نتیجه‌گیری: یافته‌های این تحقیق تأکید دارند برای کاهش آسیب‌های روانی پس از سانحه لازم است اسکان موقت در مرحله طراحی و اجرا مورد توجه قرار گیرد و متناسب با ویژگی‌های اقلیمی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی استفاده کنندگان برپا گردد.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_28704_89bdedf8c38bda669ba5aba697d7703b.pdf