دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Pathology of common methods of temporary housing and the role of semi-prefabrication on developing an efficient model آسیب‌شناسی شیوه‌های متداول اسکان موقت و نقش نیمه-پیش‌ساختگی بر ایجاد الگویی کارا 1 16 985 FA بابک بهنوا گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مهدی رئیسی نافچی استادیار گروه مطالعات معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article Aims: Presenting practical strategies to enhance the quality of temporary housing and elucidating the role of prefabrication and semi-prefabrication on achieving efficient architectural goals. Outlining the prefabrication and semi- prefabrication process are among the main aims of the research. Methods: In this study, a combination of descriptive-analytical and exploratory methods was employed to examine specialized texts in the field of temporary housing design and the implemented examples in both domestic and international contexts. The study also investigated innovative approaches to semi-prefabricated construction. The main objective was to investigate and extract design approaches and indicators for temporary housing. Questionnaires were distributed to experts in the field of temporary housing design and implementation. Findings: According to the research findings, attention to user privacy (as a people-centric component) with an average rank of 5.14, resistance of materials against earthquakes and fires (as a materials-centric component) with an average rank of 4.03, and ultimately, the utilization of innovative prefabrication and semi-prefabrication methods (as a design-centric component) with an average rank of 3.44 play the most significant role in enhancing the quality of temporary housing Conclusion: From the standpoint of experts, there is a greater emphasis on material-centric and people-centric approaches in the design of temporary housing, while design-centric approaches and their components are deemed less significant by expert groups. Consequently, by utilizing the existing indicators within the design-centric component and enhancing the qualitative aspects of its strategies (including the incorporation of innovative semi-prefabrication methods), the quality of temporary housing can be elevated. اهداف: ارائه راهبردهای کاربردی در جهت افزایش کیفیت خانه های اسکان موقت و تبیین نقش پیش ساختگی و نیمه-پیش ساختگی در جهت نیل به اهداف معماری کارا. روش ها: در این پژوهش ترکیبی با روشی توصیفی-تحلیلی و پیمایشی پس از بررسی متون تخصصی در حوزه طراحی خانه های اسکان موقت و نمونه های انجام شده در سایر داخل و خارج از کشور و نیز شیوه های نوین نیمه پیش ساختگی، به بررسی و استخراج رویکرد ها و شاخص های طراحی خانه های اسکان موقت پرداخته و پرسشنامه هایی در اختیار متخصصان حوزه طراحی و اجرای خانه های اسکان موقت قرار داده شد. یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، گویه توجه به حریم خصوصی کاربران (از مولفه مردم-محوری) با میانگین رتبه؛ 5.14، گویه مقاومت مصالح در برابر زلزله و آتش سوزی (از مولفه مصالح-محوری) با میانگین رتبه؛ 4.03 و نهایتا گویه بهره گیری از شیوه های نوین پیش ساختگی و نیمه پیش ساختگی(از مولفه طراحی-محوری) با میانگین رتبه؛ 3.44 بالاترین رتبه را به منظور ارتقا کیفیت خانه های اسکان موقت ایفا می کنند. نتیجه گیری: از منظر خبرگان، مصالح-محوری و مردم-محوری اهمیت بیشتری بر طراحی خانه های اسکان موقت دارند و نقش طراحی محوری و مولفه های آن از منظر گروه خبرگان کم اهمیت تر بود. لذا می توان با بهره گیری از شاخصه‌های موجود در مؤلفه طراحی محوری و همچنین ارتقا کیفی راهبرد های آن (از جمله بهره گیری از شیوه های نوین نیمه-پیش ساختگی) به عنوان ‌‌یک فرصت، باعث ارتقا کیفیت خانه های اسکان موقت گردید.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_985_54a367d629152b720749e187b3eaa11b.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Application of semantic geometry and virtuosic ornaments in mosque nave Case studies: Contemporary landmark mosques of Iran کاربرد هندسه معناگرا و تزئینات حُسن‌محور در شبستان مساجد، نمونه‌های موردی؛ مساجد ارزشمند معاصر ایران 17 34 986 FA علیرضا مالک کاوکانی دانشجوی دکتری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0009-0007-5170-893X فرهنگ مظفر دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0002-5362-2888 محسن وفامهر استاد دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران و استاد دانشکده هنر و معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران 0000-0003-2951-1763 Journal Article Aims: Geometry and ornaments are one of the most important elements of mosque architecture. Mosque is also the most prominent portion in Muslim construction. Considering the physical and semantic dimensions of mosques, geometry and ornaments, in addition to the function of geometrical structuring and adorning the space, it cause the appearance of divine names and attributes in the mosque. The necessity and importance of this research originates from the fact that importance of meaning and virtue is not less than its construction and we should not be limited only to the external aspects of the mosque. Taking advantage of appropriate geometry and ornaments, the most important purpose of research is to improve the architectural design of the mosque naves. Materials and methods: Contemporary landmark mosques, considered as immanent legacies, were selected as the case study and correlation, Delphi and case research methods and questionnaires, interviews, surveys, and statistical analysis software were used. Initially, through interviews and questionnaires from elites, then through questionnaires from experts and in three valuable contemporary mosques, the users of the mosque were surveyed and the data were analyzed through statistical software. Findings: the appropriate utilization of geometry and ornaments, in addition to improving the architectural design, manifests the spiritual meaning and virtu in the mosque naves.. Conclusion: The purposeful use of geometry and ornamental decorations in mosques, with proper expression and the use of advanced materials and technologies, lead to the way to the improvement of the spirituality of mosques; اهداف؛ هندسه و تزئینات، از مهمترین ارکان معماری مسجد و مسجد نیز مهمترین رکن در معماری مسلمین است. با توجه به ابعاد کالبدی و معنایی مسجد، هندسه و تزئینات نیز علاوه بر کارکرد نظام دهی هندسی و آراستن فضا، موجب تجلی اسماء و صفات الهی در مسجد می شوند. مسئله اساسی، کاربرد دوگانه هندسه و تزئینات در بهبود طراحی معماری شبستان مساجد می باشد. ضرورت و اهمیت پژوهش، از اینروست که در معماری مسجد، اهمیت معنا و حسن کمتر از کالبد آن نیست و نباید فقط به کالبد مادی مسجد بسنده نمود. بهبود طراحی معماری شبستان مسجد با بهرهمندی مناسب از هندسه و تزئینات، مهمترین هدف پژوهش میباشد. روش ها؛ مساجد ارزشمند معاصر که میراث ماندگار معاصر تلقی میشوند، به عنوان نمونه های موردی انتخاب و از روشهای تحقیق همبستگی، دلفی و پژوهش موردی و از ابزارهای پرسشنامه، مصاحبه، پیمایش و نرمافزارهای تحلیل آماری به کار استفاده شده است. ابتدا توسط مصاحبه و پرسشنامه از نخبگان دانش، سپس توسط پرسشنامه از متخصصین و در سه مسجد ارزشمند معاصر از کاربران مسجد نظرسنجی و داده ها توسط نرم افزارهای آماری، آنالیز شده اند. یافته ها؛ کاربرد هدفمند هندسه و تزئینات، علاوه بر بهبود طراحی معماری، باعث تجلی معنا و حُسن‌ در شبستان مسجد می شود. نتیجه گیری؛ کاربرد مناسب هندسه و تزئینات در مساجد با بیان صحیح و کاربرد مصالح و فناوری های نوین، به ارتقاء روحانیت و معنویت شبستان می انجامد و مساجد در یک کالبد مادی و مصالح ساختمانی سرد و بی روح خلاصه نمی شوند و عناصر کالبدی مسجد واجد رمز، راز و نمادگرایی می شود.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_986_fe7ee8fc1959cc7214fa21c4840dff0a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Understanding the nature of contemporary architectural space in the heritage of Iran based on investigating the lyrical space (obvious and hidden space) of Hafez's poetry بازشناخت ماهیت فضای معماری معاصر در میراث ایران زمین براساس خوانش فضای تغزل (فضای آشکار و پنهان) شعر حافظ 35 47 987 FA هیوا رحمانی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران محمدرضا پورزرگر گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران Journal Article Aims: Technological development, organization of space based on functional approaches and modern visual modeling have led to the emergence of mold products in the urban landscape of contemporary Iran, dealing more with physical requirements and visual effects. In late architecture, however, there are manifestations of human themes in relation to the space which are due to the existence of a bond between architecture and literature. In order to re-establish such a bond, this article seeks to investigate "Hafez’s Lyrical Space" to reexamine the concept of space in architecture. Methods: The space of Hafez’s poetry is interrelated with man’s experience so in its relation with human experience and phenomenological studies. This study is informed by Phenomenological methodology. In order to recognize human experiences germane to Hafez’s lyrical space and to understand the concept of space, this article has investigated human experiences of a number of professionals in different fields. Findings: The findings suggest that the concept of "Hafez’s Lyrical space" is constantly intertwined with human embodiment (body- mind) in his poetry, so human being becomes meaningfulness in lyrical space and vice versa. This space appears with the presence of human embodiment in a multifaceted dialectical relationship, i.e. visible and invisible layers, separate from a concentration and centralization on human or other phenomena. Conclusion: Based on the concepts extracted from mediating, multidimensional and embodied lyrical spaces of Hafez's poetry which were considered with unique connection with human, the process of formation of lyrical spaces embodied in contemporary urban landscape and architecture emerged. اهداف: توسعه فناوری‏ و سازماندهی فضاها براساس نگرش‏های عملکردگرا و صحنه‏سازی‏های بصری مدرن موجب بروز محصولات قالبی در سیمای شهری ایرانِ معاصر شده که بیشتر به نیازهای فیزیکی و جلوه‏های بصری پرداخته است. در مواجه با معماری گذشته بدلیل وجود پیوند روحی میان معماری و ادبیات، جلوه‏هایی از مضامین انسانی در ارتباط با فضا ملاحظه می‏شود. به منظور برقراری مجدد این پیوند خوانش «فضای تغزل حافظ» به منظور بازشناخت مفهوم فضا مورد توجه قرار گرفت. روش ‏ها: واقعیت فضا در حوزه‏ها‏ی فلسفه و معماری در ارتباط با تجربه‏ی انسان و مطالعات پدیدارشناسی مطرح می‏شود. فضای درونی شعر حافظ نیز در ارتباط با انسان تجربه می‏شود بنابراین روش تحقیق این پژوهش پدیدارشناسی است. به منظور شناخت تجربه‏‏های انسانی در ارتباط با فضای تغزل حافظ و بازشناخت «مفهوم فضا» این مقاله به خوانش تجربه‏های انسانی گروهی از متخصصین در رشته‏های مختلف پرداخته است. یافته ها: یافته‏‌های پژوهش مفهوم «فضای تغزل حافظ» را در ارتباط پیوسته و تنیده با حضور انسان بدنمند (کالبد – ذهن) مطرح می‏کند به گونه‏ای که انسان در فضای تغزل و فضای تغزل در وجود انسان معنادار می‏شود. در واقع این فضا در یک رابطه‏ی دیالکتیک چند وجهی (لایه‏های مرئی و نامرئی) خارج از محوریت و تمرکزگرایی بر انسان یا دیگر پدیده‏ها پدیدار می‏شود. نتیجه‏ ‏گیری: در نهایت با توجه به مفاهیم استخراج شده از فضای تغزل شعر حافظ، فضایی میانجی، بدنمند و منشوری در یگانگی با حضور انسان مطرح شده که بر این اساس مدل چگونگی فضاهای تغزلی و مجسم در سیمای شهری و معماری ایران معاصر شکل گرفت.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_987_df6d2338b2b8fce1ec2f6dda0a630eb0.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 The Effective aspects of New Technology in the Creation of the Facade of Contemporary Iconic Buildings وجوه تاثیرگذار فناوری نوین در شکل‌گیری نمای ساختمان های آیکونیک معاصر 48 65 988 FA علی طهموری گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران بهروز منصوری گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شادی عزیزی گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article Aims: Technology is present in all stages of the architectural process in different forms. In the process of creation of the work, the facade of the building, as the outermost comprehensible element, which generally has the task of conveying the symbolic concepts of the work, plays a prominent role in the effectiveness of the new technologies of their era. The main goal of this research is to investigate and identify the effective aspects of technology on the creation of the facade of contemporary iconic buildings. Methods: The research is combined. Through descriptive-analytical and historical methods, at the same time, the role of the icon and its impact on iconic architecture, as well as the aspects of the effects of new technology on architecture, based on the Vitruvian principles, have been investigated, and in the following, the factors affecting the use of new technology in the creation of the facade of iconic buildings. Findings: According to the hypothesis test, the technology variable has a significant effect on the creation of the landmark facade of iconic buildings, and this means that with the increase in the presence of new technology, the amount of realization of the landmark facade will be increased. Conclusion: Technology is a growing process that interacts continuously with all structures of human life today. What has been forgotten in the contemporary era is the need to match the process of designing and building the artificial environment with the dynamic issue in the essence of technology. اهداف: فناوری در تمامی مراحل فرآیند معماری، به صور مختلف حضور دارد. آنچه یک اثر معمارانه را شاخص می‌نماید، وجود خصیصه‌ها و مفاهیم متعالی‌تر در ساختار آن است. فناوری در آفرینش این نوع معماری حضوری متفاوت داشته و در این حالت، جنبه نمادین یافته است. در این روند بروز اثر، نمای ساختمان به عنوان بیرونی‌ترین عنصر قابل درک که عموما وظیفه انتقال مفاهیم نمادین اثر را دارند، نقش پررنگی در تاثیرپذیری فناوری های نوین دوره خود دارند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و شناسایی وجوه اثرگذار فناوری بر شکل‌گیری نمای ساختمان‌های آیکونیک معاصر می‌باشد. ابزار و روش ها: پژوهش انجام شده به صورت ترکیبی است. از طریق روش‌های توصیفی-تحلیلی و تاریخی، همزمان نقش نشانه و اثرگذاری آن بر معماری آیکونیک و همچنین، وجوه تاثیرات فناوری نوین بر معماری با مبنا قرار دادن اصول ویتروویوسی بررسی‌ گردیده و در ادامه، عوامل اثر‌گذار بر استفاده فناوری نوین در شکل‌گیری نمای ساختمان‌های آیکونیک معاصر، تحلیل و در انتها، داده های به دست آمده با روش کمی مورد سنجش واقع شده است. یافته‌ها: مطابق آزمون انجام شده بر فرضیه، متغیر فناوری تاثیر معناداری بر شکل‌گیری نمای شاخص ساختمان‌های آیکونیک داشته و این بدین معناست که با افزایش میزان حضور فناوری روز، بر میزان تحقق شکل‌گیری نمای شاخص، افزوده خواهد شد. نتیجه گیری: فناوری فرآیندی رو به رشد بوده که امروزه با تمامی ساختارهای زندگی بشر تعامل پیوسته دارد. آنچه که در دوران معاصر به فراموشی سپرده شده، لزوم تطابق روند طراحی و ساخت محیط مصنوع با موضوع پویایی موجود در ذات فناوری است.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_988_9908279ebbf1f9b250ba689db6a0222b.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Studying Documents of International Organizations on Design Approaches in Historical Districts in the Contemporary era مطالعه‌ی اسناد سازمان‌های بین‌المللی در تدوین رویکردهای طراحی میان بافت تاریخی در دوران معاصر 66 89 989 FA ایلقار اردبیلچی دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران سعید حقیر دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران حامد مظاهریان دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران سعید خاقانی دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article Adding a new structure to the historic district is one of the methods of urban conservation that needs more cautious compared to other methods. In this regard, international organizations have addressed this issue in documents. which until now, has been investigated and analyzed less precisely. So, in this research, for the purpose of design formulations, what they are is followed up. So, by studying the documents, the required data were collected and based on the theme and structure of the design, were summarized in three levels of attitude, approach and method. Then, with the help of comparative comparison and SPSS, the design approaches are described. The collected data show that three design approached have been proposed so far. In the first, presented in the Venice Charter, the Washington Charter, the Charter of the Principles of Review, Conservation and Structural Restoration of Architectural Architecture, the New Zealand Charter and the Bura Charter, historic district as document is preferable. Therefore, it is recommended to not change and homogeny. In the second, presented in the statement of Tlaxcala and San Antonio, historic district is seen as a document and a part of a city. Therefore, it is recommended to manage change and harmony based on traditionalism. In other documents, despite the similar attitude and approach, it has been recommended to harmony with regard to characteristics of district and contemporary expression with compatibility with it. اهداف: افزودن ساختار جدید به بافت تاریخی از روش‌های حفاظت شهری است که با مداخلات شدیدتری همراه و در نتیجه نیازمند توجّه بیشتری است. در این راستا، سازمان‌های بین‌المللی در تدوین اسناد خود به این موضوع پرداخته‌اند. بررسی این اسناد از آن‌جایی که مبنای تدوین استانداردها و دستورالعمل‌های طراحی‌اند، اهمّیّت دارند. با این وجود، تا به حال، کمتر به طور دقیق مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته‌اند. بر این اساس، در این پژوهش، به منظور صورت‌بندیِ موضع مطرح در این اسناد در قالب رویکردهای طراحی، چیستی‌شان پیگیری شد. روش‌ها‌: بدین منظور، با مطالعه‌ی اسناد، داده‌های مورد نیاز گردآوری، بر اساس مضمون و ساختار رویکرد طراحی کدگذاری و برای دستیابی به تصویر کلّی، کدهای حاصل به کمک مقایسه‌ی تطبیقی و همچنین با کمّی‌سازی و به کمک نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها: داده‌های گردآوری شده نشان می‌دهند که در موضع سازمان‌های بین‌المللی در مورد حفاظت به روش افزودن به بافت تاریخی، دو نگرشِ قابل تفکیک مطرح است. منشور ونیز (1964) منشور واشنگتن (1987)، منشور اصول بررسی، حفاظت و مرمت ساختاری میراث معماری (2003) و منشور نیوزلند (2010) و منشور بورا (2013) قائل به ارجحیّت سندانگاری بر بافت‌شهری‌انگاریِ بافت تاریخی هستند. ولی سایر اسناد، هر دو نگرش را توآمان مطرح می‌کنند. با این تفاوت که در بیانیّه‌ی تلاکسکالا (1982) و بیانیّه‌ی سن‌آنتونیو (1996) این نگرش متآثر از نگاهی سنّت‌گرا و در باقی موارد بر مبنای نوگرایی است که نشان از غالب بودن این نگرش در اسناد دارد. برخاسته از همبستگیِ نگرش و رهیافت، در منشور ونیز، واشنگتن، اصول بررسی، بورا و نیوزلند، اجتناب از تغییر بر ضرورت تغییر ارجح است. سایر اسناد قائل به مدیریت تغییرند. با این تفاوت که در دو سند تلاکسکالا و سن‌آنتونیو این مدیریت در معنای سنتّی آن مطرح است و در باقی اسناد مدیریت با پذیرش گذر از عصر سنّت و آغاز عصر مدرن توصیه شده است. بنابراین رهیافت آخر، رهیافت غالب در اسناد است. متأثر از رهیافت، منشور ونیز، واشنگتن، اصول بررسی، بورا و نیوزلند به همانندی طرح پیشنهادی با بافت تاریخی توصیه کرده‌اند و باقی اسناد قائل به هماهنگیِ طرح به کمک ارجاع به ویژگی‌های بافت تاریخی هستند که برخاسته از تفاوت در نگرش و رهیافت، در بیانیّه‌های تلاکسکالا و سن‌آنتونیو هماهنگی در معنای تبعیّت از سنّت‌های طراحی در معماری و شهر است. ولی سایر و اغلب اسناد، هماهنگی در معنای طرحی متأثر از ویژگی‌های بافت تاریخی و در صورت سازگاری، با بیانی معاصر به کار برده شده است. نتیجه‌گیری: بنابراین می‌توان نتیجه‌گرفت در حالت کلّی، سه رویکرد طراحی در بافت تاریخی در اسناد سازمان‌های بین‌المللی مطرح شده است.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_989_a1140a3d0df1c81e24ae954d935e8926.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Investigation and analysis of the state of contemporization of contemporary buildings (1941 to 1966) in Tehran بررسی و تحلیل وضعیت معاصرسازی بناهای معاصر (1320 الی 1345) در کلانشهر تهران 90 108 990 FA محسن دانشمندی گروه معماری،دانشکده معماری و شهرسازی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران 0009-0006-6615-3810 سعید تیزقلم زنوزی گروه معماری،دانشکده معماری و شهرسازی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران شروین میرشاهزاده گروه معماری،دانشکده معماری و شهرسازی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران 0000-0003-4862-3664 Journal Article which have lost their main functions, and their abandonment and lack of proper use causes them to be destroyed more and more. Nowadays, historical buildings can no longer be used as in the past and by changing the use of historical buildings, they are saved from certain death, and the concept of contemporizing all these achievements is in mind. Methods: In this study, the time range is related to the traditional houses located in the neighborhoods of Tehran in the period from 1941 to 1966., most of the houses are related to the central core of Tehran and the surrounding and neighborhood streets of Elginab, Waliasr, Karim Khan Zand, etc. The techniques used in the applied method of this research in order to modernize modern historical monuments are preparing and completing the questionnaire, using the interpretive structural modeling (ISM) approach and linear regression technique. Findings: Among the 42 indicators studied in the five physical-structural, perceptual, functional, socio-economic and natural-environmental dimensions, the indicators of preserving old residents, improving the quality of housing, using special colors, easy access on foot, etc. are completely inappropriate conditions in terms of the principles of modernization They play a role in the historical monuments of Tehran metropolis. Conclusion: The four indicators of neighborhood authenticity and sense of belonging, the use of a special form, the presence of necessary activities and the recognizability of spaces have the highest and best quality compared to other studied indicators from the point of view of the theory of contemporization, and they have medium-high conditions in terms of the points obtained. اهداف: در محلات تهران بناهای مختلفی از دوران معاصر به‌جای مانده است که کارکردهای اصلی خود را از دست داده‌ و متروکه‌ماندن و عدم استفاده مناسب از آن‌ها، موجب تخریب هرچه بیشتر آنها می‌شود. امروزه بناهای تاریخی دیگر نمی‌توانند مانند گذشته مورد استفاده قرار گیرند و با تغییر کاربری ابنیه تاریخی از مرگ حتمی، نجات می‌یابند و مفهوم معاصرسازی تمامی این دستاوردها را در نظر دارد. روش ها: در این مطالعه محدوده زمانی مربوط به خانه‌های سنتی واقع در محلات شهر تهران در دوره زمانی 1320 الی 1345 ه.ش است که اکثر خانه‌ها مربوط به هسته مرکزی تهران و اطراف و همسایگی خیابان‌های انقلاب، ولیعصر، کریم‌خان زند و غیره هستند. تکنیک‌های مورد استفاده در روش کاربردی این پژوهش به منظور معاصرسازی بناهای تاریخی مدرن، تهیه و تکمیل پرسشنامه، استفاده رویکرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM) و تکنیک رگرسیون خطی است. یافته ها: از میان 42 شاخص مورد مطالعه در پنج بعد کالبدی-ساختاری، ادراکی، عملکردی، اجتماعی-اقتصادی و طبیعی-زیست‌محیطی، شاخص‌های حفظ ساکنین قدیمی، بهبود کیفیت مسکن، به‌کارگیری رنگ خاص، دسترسی آسان پیاده و غیره شرایط کاملاً نامناسبی از نظر اصول معاصرسازی در سطح بناهای تاریخی کلانشهر تهران ایفا می‌کنند. نتیجه گیری: چهار شاخص اصالت محله و حس تعلق، به‌کارگیری شکل خاص، وجود فعالیت‌های ضروری و قابل‌شناسایی بودن فضاها نسبت به سایر شاخص‌های مورد مطالعه دارای بالاترین و بهترین کیفیت از نظرگاه نظریه معاصرسازی است و دارای شرایط متوسط روبه بالا از نظر امتیاز به دست آمده هستند.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_990_4fac9ba115140ac4f1c22da82aa0bc7f.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 1 2024 03 20 Reading the intangible aspects of industrial architecture heritage by focusing on Tehran's Silo خوانش وجوه ناملموس میراث معماری صنعتی با تمرکز بر سیلوی تهران 109 136 991 FA کیهان کریمی گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران فهیمه معتضدیان گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران سجاد موذن دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران مریم چشمه قصابانی گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه ازاد اسلامی، پردیس، ایران Journal Article Aims: The industrial architecture heritage of Iran is exposed to natural deterioration or human destruction. In protecting the industrial architecture heritage, mostly physical aspects that have a tangible perception are often analyzed. While, other influential aspects with a non-physical nature are effective in the protection process. The present study is aimed to investigate the intangible aspects of industrial architecture heritage as a neglected values and variables in the conservation process by focusing on Tehran’s Silo. Methods: This paper is a historical-adaptive research and has a qualitative nature. First among the typologies of heritage values, Pereira Roders’ typology is proposed using the logical reasoning technique; Then by re-reading the historical documents of Tehran’s Silo, the values of this kind of heritage are analyzed and after matching with the selected typology components, they are interpreted and analyzed. Findings: Knowledge in the field of industrial architecture heritage values plays a fundamental role in emphasizing on the approach of protecting the base value. The achievement of research is to explain and categorize the values of Tehran’s Silo based on Roders’ typology in eight primary values social, economic, political, historic, aesthetical, scientific, age, and ecological and thirty secondary values. Conclusion: The results of the research indicate that a major part of the industrial architecture heritage values has intangible aspects. The exact analysis of the aspects of the industrial architecture heritage values, makes it possible to evaluate and prioritize the values of this heritage and take informed decisions about selecting the optimal type of conservation. اهداف: میراث معماری صنعتی ایران، راوی مکالمه معماری گذشته این سرزمین با جهان صنعتی، امروزه در معرض فرسودگی طبیعی یا تخریب انسانی قرار دارد. در حفاظت از میراث معماری صنعتی غالباً وجوه فیزیکی که زمینه ادراک ملموس داشته مورد تحلیل قرار می گیرند، در حالیکه وجوه تأثیرگذار دیگری با ماهیت غیرفیزیکی نیز در روند حفاظت مؤثر هستند. هدف از انجام مقاله حاضر آن است که با تمرکز بر سیلوی تهران، وجوه ناملموس میراث معماری صنعتی بهعنوان ارزشها و متغیرهای مغفول در روند حفاظت مورد مطالعه قرار گیرند. روشها: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات تاریخی-تطبیقی است و ماهیتی کیفی دارد. بهمنظور دستیابی به هدف، نخست از میان گونه شناسی ارزش های میراث مدرن با استفاده از تکنیک استدلال منطقی گونه شناسی پریرا رودرز پیشنهاد می شود. سپس با بازخوانی مستندات تاریخی سیلوی تهران، ارزش های اینگونه میراثی واکاوی شده و پس از تطبیق با مؤلفه های گونه شناسی منتخب، مورد تفسیر و تحلیل قرار می گیرند. یافته ها: دانش در زمینه ارزش های میراث معماری صنعتی نقش اساسی در جهت برجسته کردن رویکرد حفاظت ارزش_مبنا دارد. دستاورد پژوهش حاضر، تبیین و دسته بندی ارزشهای سیلوی تهران براساس گونه شناسی رودرز در هشت ارزش اولیه اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، تاریخی، زیباییشناسی، علمی، قدمت و اکولوژیکی و سی ارزش ثانویه است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان می دهد که سهم عمده ای از ارزش های میراث معماری صنعتی دارای وجوه ناملموس است. تدقیق وجوه و مقیاس ارزش های میراث معماری صنعتی، ضمن تأکید بر لزوم حفاظت معنایی به موازات حفاظت کالبدی، ارزیابی و اولویت بندی ارزش های این میراث و اتخاذ تصمیمات آگاهانه مبنی بر انتخاب نوع حفاظت بهینه را امکانپذیر می سازد.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_991_692f93be8c7a41525c0baf2076aecfb4.pdf