دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 Assessment of the Quality Components of Semi-Open Spaces in Contemporary Resindential Architecural Works ارزیابی مولفه های کیفیت فضای نیمه باز در آثار معماری مسکونی معاصر 1 24 1006 FA مسعود رمضانی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0009-0006-9146-5998 سیدعباس یزدانفر دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0002-0719-6961 ندا سادات صحراگرد منفرد استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0002-7459-4900 Journal Article Aims: In contemporary residential architecture, semi-open spaces have lost their quality as one of the essential spaces of a home. Therefore, the aim of this research is identifing the components that increase the quality of semi-open residential spaces and assessing the level of intersections and differentiation of these components in literature review and contemporary residential architecture of the country. Methods: The components of semi-open spaces were identified using a descriptive method, and then 30 case studies in IRAN were evaluated using a cese study method. The frequency and weight of the components were obtained based on Shannon's entropy in the literature and case studies. Subsequently, a comparative analysis was conducted between the prioritization of components between literature review and case studies. Findings: the intersectional components of semi open space include diverse activities and spaces, desirable activities, view, interaction with environment, privacy and natural elements, adjacency to interior spaces, spatial dimensions - height, spatial proportions, openness, materials, and spatial construction elements. The semantic differentiations are as follow social interaction, safety, and comfort are protorized in the literature review, while aesthetic components such as restraint, visual continuity, and beauty are protorized in case studies. The physical differentiations are such that the literature emphasizes the physical structure, including surface areas, porosity, spaciousness, and depth of space, whereas the case studies illustrate a superiority of aesthetic considerations, involving color, volumetric balance, and form. Conclusion: After considering the intersectional semantic and physical components as primary design imperatives, the differences indicate that what is crucial in enhancing the quality of semi-open spaces in contemporary residential works is desires, housing budgets, and socio-cultural requirements of diverse contexts. اهداف: فضاهای نیمه‌باز در آثار مسکونی معاصر، کیفیت‌ خود را به عنوان یکی از فضاهای مهم خانه از دست داده‌ اند. لذا هدف پژوهش شناسایی مولفه‌های کیفیت فضای نیمه‌باز مسکونی و ارزیابی میزان انطباق و افتراق این مولفه‌ها در معماری معاصر مسکونی کشور است. روش ها: مولفه‌های فضای نیمه‌باز با روش توصیفی شناسایی شد و سپس 30 نمونه مطالعاتی در سطح کشور، با روش مورد پژوهی ارزیابی شد و فراوانی و وزن مولفه‌ها (بر اساس آنتروپی شانون) در ادبیات موضوع و نمونه ها به دست آمد. سپس بین اولویت‌بندی مولفه‌های ادبیات موضوع و نمونه‌های مطالعاتی قیاس تطبیقی صورت پذیرفت. یافته‌ ها: اشتراکات شامل تنوع فعالیت و فضایی، فعالیت مطلوب، دید و منظر، ارتباط با محیط ، حریم و عناصر طبیعی، همجواری با فضای داخلی، ابعاد - ارتفاع فضا، تناسبات فضا، بازشو، مصالح، عناصر سازنده فضا می‌باشند. افتراقات مولفه‌های معنایی اینگونه است که در ادبیات موضوع تعامل اجتماعی، امنیت و آسایش اولویت داشته و در مقابل مولفه‌ زیبایی، محصوریت و تداوم بصری در اجرا اولویت دارد. افتراقات‌ مولفه‌های کالبدی اینگونه ‌اند که ادبیات موضوع روی ساختار کالبدی شامل میزان سطوح، تخلخل، وسعت و عمق فضا تاکید می‌کند، ولی نمونه‌های مطالعاتی گویای تفوق نگاه زیبایی شناسی مشتمل بر رنگ، تناسب حجم پر و خالی و فرم می‌باشند. نتیجه گیری: بعد از توجه به اشتراکات مولفه‌های معنایی و کالبدی به عنوان بدیهیات اولیه طراحی، افتراق‌ها نشان می‌دهد، آنچه در ارتقا کیفیت فضاهای نیمه باز آثار معاصر مسکونی حائز اهمیت است توجه به خواست، بودجه و اقتصاد مسکن و الزامات فرهنگی-اجتماعی بسترهای متفاوت است.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1006_9246444d94f081e3549803b928260f56.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 The Relationship Between Intelligence and Place: From Smart Architecture to "Intelligent Place" نسبت هوشمندی و مکان؛ از هوشمندسازی معماری تا "مکان هوشمند" 25 46 1007 FA محمد صادق فلاحت دانشیار گروه معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران کیوان ارزن زرین کارشناسی ارشد معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article Aims: The present research aims to recognize the indices of Smart and concepts related to "Intelligence" as well as to explain its relationship with architecture. Specifically, it aims to present strategies for the convergence of the concepts of "Intelligence" and "Place" in order to achieve phenomenon of "Intelligence Place" based on its defining concepts and features. Methods: The present research is a combination of analytical and descriptive methods based on formative foundations of concept of smartness and its influential features in architecture. After examining specialized texts, extracted concepts and fundamental relationships and various approaches are analyzed, providing a comprehensive combination to explain the "Intelligence Place". Findings: Intelligence is an essential feature in shaping spatial quality in the present era. Three fundamental features of this concept can be expressed as formal-physical intelligence, functional-behavioral intelligence, and semantic-conceptual intelligence. If all three mentioned features occur, "Comprehensive Intelligence " is achieved, and in combination with formative features, It leads to the phenomenon of " Intelligence Place." Conclusion: The concept of place, considering interaction of defining features and levels, which originates from a conceptual and fundamental basis in architecture on one hand, and understanding concepts of intelligent and influential factors in formation of intelligent as a variable idea in form and structures that are dynamic intelligent structures, through the stability foundation of intelligent architecture as an achievement on the other hand, is under investigation, and the most important result of the explained concepts can be considered phenomenon of " Intelligence Place." اهداف: هدف پژوهش حاضر را می توان در ابتدا شناخت بنمایه های هوش و مفاهیم مرتبط با "هوشمندی"بوده و در ادامه فهم نسبت "هوشمندی" با معماری و تبیین شاخصه‌های معماری هوشمند برشمرد؛ همچنین می‌توان به صورت ویژه ارائه‌‌ی راهبردهایی برای همگرایی سطوح شکل دهنده‌ مفهوم مکان و معماری هوشمند در راستای حصول به "مکان هوشمند"دانست. ابزار و روش ها: پژوهش حاضر، ترکیبی از شیوه های تحلیلی و توصیفی بوده که با تکیه بر بنیانهای شکل دهنده‌ مفهوم "هوشمندی" و ویژگیهای تأثیرگذار آن در معماری است، که پس از بررسی متون تخصصی، مفاهیم آن استخراج و رویکردهای مختلف بررسی شده و ترکیبی جامع در جهت دستیابی به "مکان هوشمند" تبیین می کنند. یافته ها: مفهوم "هوشمندی" ویژگی اساسی و از مهمترین عوامل در شکلگیری کیفیت فضایی در عصر حاضر است. سه ویژگی اساسی این مفهوم را میتوان "هوشمندی فرمی-کالبدی"، "هوشمندی عملکردی-رفتاری" و "هوشمندی معنایی-مفهومی" بیان کرد که در صورت بروز هر سه ویژگی "هوشمندی جامع" محقق شده و می توان در ترکیب با ویژگیهای شکل دهنده‌ مفهوم مکان به پدیده "مکان هوشمند" دست یافت. نتیجه گیری: مفهوم مکان با توجه به تعامل ویژگی ها و سطوح شکلدهنده آن که نشأت گرفته از پایگاه مفهومی و بنیادی ثابت در معماری از یک سو است و شناخت مفاهیم هوش و عوامل تأثیرگذار در شکل گیری هوشمندی به عنوان اندیشهای متغیر در فرم و ساخت وندها، که ساختارهای هوشمند پویا هستند، از طریق ثبات بنیان معماری هوشمند به عنوان دستاورد از سوی دیگر، مورد واکاوی قرار گرفته و می توان مهمترین نتیجهی مفاهیم تبیین شده را دستیابی به "هوشمندی جامع فضایی" با عنوان "مکان هوشمند" دانست.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1007_d7322ed717dedf1eb4e6e52a37ea7bcd.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 Multi-objective optimization of parametric form of native residential building based on comfort in hot and dry climate of Yazd city بهینه‌سازی چند هدفه فرم پارامتریک بنای مسکونی بومی بر پایه آسایش در اقلیم گرم و خشک شهر یزد 47 84 1008 FA محمد‌مهدی مولایی استادیار معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. مریم یونسی کارشناسی ارشد معماری فناوری گرایش دیجیتال، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0009-0000-3959-1520 Journal Article Aims: Considering the share of about 35% of energy consumption by buildings, energy consumption management requires special attention from architects. Building form is one of the most influential parameters on energy consumption, and the Yazd city, as an example of an arid and warm climate, is the focus of this research. The purpose is to provide a solution to produce the optimal form of independent vernacular building as a basic policy in the conceptual design phase in Yazd city. Methods: Using parametric modeling and energy simulation by suitable computer tools, multi-objective optimization of the building form was carried out considering two indicators of thermal and visual comfort by genetic algorithm for the arid and warm climate of Yazd city. Several subsurface area values were considered as input and the results were presented in four general forms: cube, L, U and O. Findings: In this research, the optimal options were analyzed and compared, and a general model for the optimal form and orientation of the building was presented. The results of the research showed that the most optimal form, considering the thermal comfort index as a priority index for all the investigated areas, is a rectangular cube form with a shape factor of about 1.8 and a north-south orientation. Conclusion: Using the form and optimal orientation of the building as a passive policy that is the basis for other active and passive policies can have an Appropriate effect on creating comfort and reducing energy consumption in a combined manner. اهداف: با توجه به سهم حدود ۳۵ درصدی مصرف انرژی توسط ساختمان‌ها، مدیریت مصرف انرژی توجه ویژه‌ای از سوی معماران خواستار است. فرم بنا یکی از تأثیرگزارترین پارامترها بر میزان مصرف انرژی است و شهر یزد به عنوان نمونه اقلیم گرم و خشک در جهان که دارای تابستان‌های گرم و طولانی است مورد توجه پژوهش حاضر است. هدف از این پژوهش ارائه راهکاری برای تولید فرم بهینه ساختمان بومی مستقل به عنوان سیاست پایه‌ای در فاز طراحی مفهومی در شهر یزد است. روش‌ها: با استفاده از مدل‌سازی پارامتریک و شبیه‌سازی انرژی توسط ابزار رایانه‌ای مناسب، بهینه‌سازی چندهدفه فرم ساختمان با در نظر گرفتن دو شاخص آسایش حرارتی و آسایش بصری توسط الگوریتم ژنتیک برای اقلیم گرم و خشک شهر یزد انجام گرفت. چند مقدار مساحت زیربنا به عنوان ورودی در نظر گرفته شد و نتایج در قالب چهار نوع فرم کلی مکعب، L، U و O ارائه شد. یافته‌ها: در این پژوهش گزینه‌های بهینه مورد تحلیل و مقایسه قرار گرفت و مدلی کلی برای فرم و جهتگیری بهینه ساختمان ارائه شد. نتایج پژوهش نشان داد که بهینه‌ترین فرم با در نظر گرفتن شاخص آسایش حرارتی به عنوان شاخص دارای اولویت برای تمامی مساحت‌های مورد بررسی، فرم مکعب مستطیل با فاکتور شکل حدود ۸/۱ و جهتگیری شمالی-جنوبی است. نتیجه‌گیری: استفاده کردن از فرم و جهتگیری بهینه ساختمان به عنوان سیاست غیر فعال که پایه‌ای برای سیاست‌های فعال و غیر فعال دیگر است می‌تواند تأثیر مناسبی بر ایجاد آسایش و کاهش مصرف انرژی به صورت توأمان داشته باشد.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1008_1587965fb4d4b5afe8428a4a024feb0d.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 Seismic Stability of High Rise Architecture Based on Living Organisms Seismic Model پایداری لرزه ای معماری بلندمرتبه براساس الگوی لرزه پذیری موجودات زنده 85 104 1009 FA محمد صادق طاهر طلوع دل دانشیار گروه معماری فناوری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران کسری خادم حجتی دانشجوی دکتری، گروه معماری فناوری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Journal Article Aims: Since earthquakes have high destructive effects on buildings, a structure can be stable and durable against the horizontal destructive forces as wind and earthquake those are the goals of high-rise architects and designer engineers. In this research, we seek to show the model of living nature that will lead us towards providing structural strength against the lateral force of earthquakes and reducing its seismically destructive effects. Methods: The current research has been carried out by using a descriptive survey method. Statistical population, quality analysis by Delphi (Q) method of professional engineers notes and data measurement was done on the of 46 experts opinions in the field of architecture and structure by targeted non-random sampling method. The results of the survey have been analyzed by manual methods and statistical software (SPSS) in the analytical explanation of the main factors. Finding: The results of the research show that the realization of high-rise building seismic stability would be achieved by the main four factors as: "naturalistic seismic architecture", "sustainable green architecture", "environmentally stable architecture" and "stable seismically geometry". It is possible as feasible by the main characteristics in the architectural design of the seismic bionic tower. Conclusion: In the end, based on the resulting four exploratory strategies, the explanation of solutions that are appropriate to the research results, that is; High-rise seismically stable architecture with the pattern of living organisms, as an achievement in accordance with the demands and criteria obtained in the present research, are presented اهداف: از آنجا که زلزله‌ اثرات مخرب بالایی دارد، رسیدن به ساختاری سازهای که بتواند در مقابل نیروهای مخرب جانبی افقی مانند، باد و زلزله؛ پایداری و دوام کافی داشته باشند، یکی از اهداف معماران و مهندسان طراح بلندمرتبه است. در این تحقیق به دنبال معرفی الگوی طبیعی زنده ای هستیم که ما را به سوی تأمین استحکام سازهای در مقابل نیروی جانبی زلزله و کاهش آثار تخریبی آن به کارایی مناسب سوق دهد. روش ها: روش پژوهش حاضر، بصورت توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، تحلیل داده ها به روش دلفی متخصصین و با سنجش اعتبار دادهها طبق نظرات 46 نفر از متخصصین رشتۀ معماری و سازه به روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند صورت گرفته است. نتایج حاصل از پیمایش با تحلیل نتایج پرسشنامه ها به روش های دستی و نرم افزار تحلیل داده های آماری SPSS در تبیین تحلیلی عوامل اصلی انجام شده است. یافته ها: نتایج تحقیق نشان می دهد که تحقق پایداری لرزهای ساختمان های بلندمرتبه، به کمک چهار عامل ترکیبی اصلی: «معماری لرزه پذیر طبیعتگرا»، «معماری سبز پایدار»، «معماری پایدار محیطی» و «هندسه لرزه پذیر پایدار» بعنوان شاخصه های اصلی در طراحی معماری برج بایونیک لرزه پذیر میسر می باشند. نتیجه گیری: در پایان براساس چهار راهبرد اکتشافی حاصله، تبیین راهکارهای متناسب با نتایج تحقیق یعنی اصول نظری: عامل تحقق معماری پایدار لرزهپذیر بلندمرتبه با الگوگیری از موجودات زنده، به عنوان دستاورد منطبق با خواسته ها و معیارهای کسب شده در تحقیق حاضر، ارائه شده اند. نتیجه کار تحقیق بیانگر آن است که برجهای پایدار لرزه پذیر با الگوی موجودات زنده به نحو احسن از توانمندی لازم در مقابل زلزله برخوردارند

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1009_31b3b31a1c2f8a370206f111127c0dbd.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 A comparative-analytical exploration of the differences between the evidences and remnants available from the Yazd Shamsiya complex کاوشی تطبیقی-تحلیلی در تفاوت‌های میان شواهد متنی و کالبدی مجموعه تاریخی شمسیه یزد 105 124 1010 FA شهاب‌الدین تصدیقی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران محمدعلی خان‌محمدی دانشیار دانشکده معماری دانشگاه علم و صنعت ایران عباس ترکاشوند استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران Journal Article aims: In this article, Shamsiya of Yazd, a complex of the 8th century A.H, is examined through the lens of two historical texts "Tarikh-e Yazd" (by Ja’fari) and "Tarikh-e Jadid-e Yazd" (by Kateb) - both from the 9th century. The differences between these 2 descriptions and with the remains of the building, provides a framework for understanding this building and its perception in the past. Methods: This article, using the historical-interpretive method, first deals with the identification of the Shamsiya complex in the Waqfname (endowment letter) of Jame’ Al-Khairat, and then compares the descriptions of Ja’fari and Kateb with each other and with the Waqfname and building itself. Secondly, it will list the differences among descriptions. Finally, considering social backgrounds and textual context, it will recognize the Shamsiya collection and the way it was looked upon. Findings: The main difference between Jafari's text and Kateb's about Shamsiya is the type of reference to decorative details and water supply corridors. Also, while the texts of the 9th century mention two madrasas in this complex, only one madrasa is mentioned in Jame’ Al-Khairat. There are other minor differences between them also. Conclusion: The key to understand the differences lies in two authors' different perspectives; While Ja'fari pays attention to the whole building and the surface water passages, Kateb weighs more to the decorative detail and underground water. Also, the difference between the social background of the 9th and the 8th century has caused the building of Dar al-Siyadeh to gradually become "Madrasa". اهداف: در این مقاله، شمسیه‌ی یزد، مجموعه‌ای متعلق به قرن ۸ هجری قمری، از دریچه‌ی دو متن تاریخی «تاریخ یزد» (اثر جعفری) و «تاریخ جدید یزد» (اثر کاتب) – هر دو متعلق به قرن ۹ - بررسی می‌شود. تفاوت میان توصیفات این دو متن با یکدیگر و با کالبد بجای‌مانده از بنا، چارچوبی برای فهم این بنا و ادراک آن در گذشته فراهم سازد. روش‌ها: این مقاله با روش تاریخی-تفسیری، ابتدا به بازشناسی مجموعه‌ی شمسیه در وقفنامه‌ی جامع‌الخیرات می‌پردازد و سپس با قیاس توصیفات جعفری و کاتب با یکدیگر و با وقفنامه و کالبد بنا، به موارد اختلاف میان توصیفات می‌پردازد. نهایتا با مداقه در بستر اجتماعی بنا و بافتار کلی این متون، به بازشناسی مجموعه‌ی شمسیه و نوع نگاه متون به آن می‌پردازد. یافته‌ها: اختلاف اصلی بین متن جعفری و کاتب در خصوص شمسیه، نوع اشاره به جزئیات تزیینی و ممرهای آبرسانی است. همچنین در حالی که در متون قرن ۹ از دو مدرسه در این مجموعه یاد شده است، در جامع‌الخیرات تنها از یک مدرسه یاد می‌شود. تفاوت‌های خُرد دیگری نیز میان توصیف جعفری و کاتب وجود دارد. نتیجه‌گیری: کلید فهم تفاوت‌ها، تفاوت نوع نگاه دو نویسنده است؛ در حالی که جعفری به کلیت بنا و ممرهای سطحی آب توجه بیشتری دارد، کاتب به تزیینات بنا و آب‌های زیرزمینی وزن بیشتری می‌دهد. همچنین تفاوت بستر اجتماعی قرن ۹ با قرن ۸، باعث شده است که بنای دارالسیاده‌ی شمسیه تدریجا با عنوان «مدرسه» یاد شود.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1010_1e48c4420b7073bc11916c6c1de226bb.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 Comparative Investigation of Thermal Performance of Multi-Layered Canopies with Complex Geometries in Double-Skin Facades بررسی تطبیقی عملکرد حرارتی سایبان‌های چندلایه با هندسه‌های پیچیده در نمای دو پوسته 125 156 1011 FA مصطفی حسینی واجاری دانشجوی دکتری معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران حسین مرادی نسب دانشیار گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران 0000-0002-5521-5848 مرتضی بهزادنسب گروه مهندسی پلیمر، گروه رنگ، پژوهشکده فرایند پلیمرها، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، تهران، ایران محمود نیکخواه شهمیرزادی گروه مهندسی عمران، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران مجید سلطانی استادیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران Journal Article Aims: This study aims to investigate the impact of shading devices and airflow velocity on the thermal (energy) performance and convective flow in a south-facing double-skin façade of a building located in Semnan, a hot and arid region in Iran. The research seeks to determine which type of shading device, including inclined and multi-layer shades, can most effectively reduce indoor temperature and enhance convective flow. Methods: Numerical simulations were conducted using SolidWorks and COMSOL Multiphysics software for geometry modeling, fluid flow simulation, and heat transfer analysis, respectively. A two-dimensional double-skin façade with various shading configurations was considered, and turbulent natural ventilation flow within them was examined. Findings: Simulation results demonstrated that the geometry and airflow velocity significantly influenced the velocity and turbulence of the airflow within the double-skin cavity. A geometry with a multi-layer (asymmetric) shading device exhibited an 18.5% temperature reduction at the same wind speed. The maximum temperature reduction occurred in a geometry with a multi-layer (asymmetric) shading device and an airflow velocity of 5 meters per second. In other words, the best thermal performance was observed in multi-layer shading devices. Conclusion: This research indicated that the use of multi-layer (asymmetric) shading devices can effectively reduce indoor temperature and enhance convective flow. These findings suggest that the appropriate design of shading devices can be employed as a passive method to reduce energy consumption in buildings. اهداف: بررسی تأثیر سایبان و سرعت جریان هوا بر عملکرد حرارتی (انرژی) و جریان همرفت در نمای دوپوسته جنوبی یک ساختمان واقع در شهر سمنان در منطقه گرم خشک ایران. این تحقیق به بررسی کدام نوع سایبان، از جمله سایبان‌های مورب و چندلایه، می‌تواند به طور مؤثرتری دمای داخل ساختمان را کاهش داده و جریان همرفت را افزایش دهد. روش ها: از شبیه‌سازی عددی با استفاده از نرم‌افزارهای سالیدورک و کامسول مولتی‌فیزیک به ترتیب برای مدل‌سازی هندسه، شبیه‌سازی جریان سیال و انتقال حرارت استفاده شده است. یک نمای دوپوسته دو بعدی با سایبان‌های مختلف در نظر گرفته شده و جریان تهویه طبیعی آشفته در آنها بررسی شده است. یافته ها: نتایج بدست آمده از شبیه‌سازی نشان داد که هندسه و سرعت جریان هوا بر سرعت و آشفتگی جریان هوا در داخل حفره پاکت دوپوسته تأثیرگذار است. هندسه‌ای با سایبان چندلایه (غیرمتقارن)، 5/18 درصد کاهش دما را در همین سرعت باد نشان داد. بیشترین کاهش دما در هندسه‌ای با سایبان چندلایه (غیرمتقارن) و سرعت جریان هوای ۵ متر بر ثانیه رخ داده است. به عبارتی، بهترین عملکرد حرارتی در سایبانهای چند لایه مشاهده شده است. نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد که استفاده از سایبان‌های چندلایه (غیرمتقارن) می‌تواند به طور مؤثری دمای داخل ساختمان را کاهش داده و جریان همرفت را افزایش دهد. این یافته‌ها حاکی از آن است که طراحی مناسب سایبان‌ها می‌تواند به عنوان یک روش غیر فعال برای کاهش مصرف انرژی در ساختمان‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1011_7f975a56c761db6506eca0b37ce6ec87.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 14 4 2025 01 20 Analyzing the concept of architectural Episteme in fusion with media in Anthropocene era واکاوی مفهوم معماری در امتزاج با رسانه در جهان معاصر 157 172 1012 FA الهه فارغ پژوهشگر دکتری معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران سیامک پناهی گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران (نویسنده عهده دار مکاتبات) عترت لعل بخش گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران محمود رضایی گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-9776-3834 Journal Article Aims: This research aims to plan a new intellectual system in the interdisciplinary space of two social phenomena, media and architecture, with the help of theorizing based on paradigm rethinking and with the aim of creating a concept. It requires understanding the meaning of episteme in Foucault's literature, temporal identification, i.e. the age of the current media leap: the Anthropocene era, and the description of the communication model, i.e. fusion. Methods: With an approach based on the paradigm of modern materialism and using an algorithm inspired by Peirce's method, the theories of the field of media and architecture are taken as data and combined with analogy and induction, and the results are analyzed. A report is created. Considering the extent of this system, the writer has used the data combination of McLuhan's theories, the philosopher of the media age, with architectural data by designing an example. Findings: The findings obtained from the research of historical theories in the field of media and architecture form a system of conceptual propositions in a post-qualitative context and by using the writer's creativity. Conclusions: This research indicates the possibility of military creation of knowledge based on a rhizomatic report that can be read with Foucault's literature called architectural episteme in combination with media in the Anthropocene era, which can be analyzed in the context of the research approach and can probably be considered as a legacy of contemporary architecture to establish a fundamental structure in interdisciplinary studies in the field of media and architecture. اهداف: پژوهش بر آنست تا با توجه به گسترش مرزهای دانش معماری معاصر و ضرورت رویکردهای میان رشته ای بر آن و با کمک نظریه پردازی مبتنی بر بازاندیشی پارادایم و با هدف خلق مفهوم، نظام فکری جدیدی در فضای میان رشته‌ای از دو پدیده اجتماعی رسانه و معماری طرح ریزی نماید که واکاوی مفهوم خلق شده مستلزم درک معنای اپیستمه به ادبیات فوکویی، تشخص زمانی یعنی عصر جهش رسانه‌ای حاضر ،عصر آنتروپوسین و تشریح مدل ارتباطی یعنی امتزاج است. روش‌ها: با رویکردی برخواسته از پارادایم ماده گرایی نوین و با استفاده از الگوریتمی ملهم از شیوه پیرس، نظریات حوزه رسانه و معماری به مثابه داده و با قیاس و استقرا ترکیب و نتایج پس کاوی می‌شوند. سپس به شیوه پساکیفی مفاهیم جدید در قالب یک گزارش خلق می‌شوند. با توجه به گستره این نظام، با طرح چند مثال از امتزاج داده‌ای نظریات رسانه‌ای در نظریه پذیرفته در پژوهش (معماری به مثابه رسانه)بهره گرفته شده است. یافته‌ها: یافته‌های ماخوذ از پس کاوی نظریات تاریخی حوزه رسانه و معماری، شکل دهنده سامانی از گزاره‌های مفهومی در بستر پساکیفی و با بکارگیری خلاقیت نگارنده را می‌دهند. نتیجه گیری: این پژوهش حاکی از امکان خلق نظامی دانایی بر مبنای گزارشی ریزوماتیک را می‌دهند که می‌تواند با ادبیات فوکویی به نام اپیستمه معماری در امتزاج با رسانه در عصر آنتروپوسین خوانده شود که در بستر رویکرد پژوهش قابل واکاوی است و احتمالا می‌تواند به عنوان میراثی از معماری معاصر، ساختاری بنیادین در مطالعات میان رشته‌ای از حوزه رسانه و معماری را پی ریزی نماید. واژگان کلیدی: اپیستمه، معماری، امتزاج، عصر آنتروپوسین، رسانه، معماری معاصر، مبانی نظری معماری، معماری مدرن

https://bsnt.modares.ac.ir/article_1012_f33ba15effa5c10e873bf3842afb46a6.pdf