دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 16 2 2026 07 23 Exploring the Flexibility of Open and Enclosed Spaces in Elementary Schools; Case Studies: Jadgal and Noor‑al‑Mobin واکاوی انعطاف پذیری عرصه‌های باز و بسته مدارس ابتدایی؛ نمونه موردی : مدرسه ابتدایی جدگال و نورالمبین 1 22 28172 10.48311/bsnt.2026.117311.82889 FA امیرحسین نادعلیزاده قناد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمدرضا بمانیان گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0001-8284-7130 Journal Article 2025 10 28 Aims: Literature review shows that insufficient attention to the role of functional open spaces in Iranian primary schools has led to a significant portion of their educational and developmental potential being overlooked. This study aims to clarify how open and enclosed areas are organized in primary schools, with an emphasis on the concept of spatial flexibility, and to examine its impact on enhancing the quality of the educational environment and promoting social interactions. Methods: The research is based on logical reasoning and a descriptive-analytical approach. In the first stage, relevant theoretical foundations were collected through library studies and the main indicators of spatial flexibility were extracted. In the second stage, two case studies including Noor al-Mobin Elementary School in Semnan and Jadgal Elementary School in Chabahar were analyzed and compared using a comparative approach and based on the obtained indicators. Findings: By utilizing different scales of flexibility in integrating open and enclosed areas, the quality of the educational environment was enhanced, and the influence of each indicator and its spatial implications was thoroughly examined within the case studies. Conclusion: The analysis demonstrated that spatial flexibility in the relationship between open and enclosed areas plays a key role in improving the quality of the educational environment. Observing principles of spatial continuity, functional diversity, and climatic adaptation fosters a dynamic and adaptable setting aligned with students’ behavioral and climatic needs. Moreover, flexibility-based design can serve as an effective strategy for revitalizing school environments and achieving sustainable, human-centered learning spaces overall. اهداف: مطالعات پایه و ادبیات موضوع نشان میدهد که کم‌توجهی به نقش فضاهای باز کارآمد در مدارس ابتدایی ایران موجب شده بخش قابل‌توجهی از ظرفیت آموزشی و تربیتی و محیطی این فضاها نادیده گرفته شود. هدف این مطالعه، تبیین نحوه‌ی سازمان‌دهی عرصه‌های باز و بسته در مدارس ابتدایی با تأکید بر مفهوم انعطاف‌پذیری فضایی و بررسی تأثیر آن بر ارتقای کیفیت محیط آموزشی و تعاملات اجتماعی است. روش‌ها‌: پژوهش حاضر بر مبنای استدلال منطقی با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است. در مرحله‌ی نخست، مبانی نظری مرتبط با موضوع پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و مرور مقالات گردآوری و شاخص‌های اصلی انعطاف‌پذیری فضایی استخراج شد. در مرحله‌ی دوم، دو نمونه‌ی موردی شامل مدرسه ابتدایی نورالمبین در سمنان و مدرسه ابتدایی جدگال در چابهار، با رویکرد تطبیقی و بر اساس شاخص‌های به‌دست‌آمده تحلیل و مقایسه گردیدند. یافته‌ها: با بهره گیری از مقیاس‌های مختلف انعطاف پذیری فضایی در تلفیق عرصه های باز و بسته به منظور افزایش کیفیت محیط آموزشی دست یافته و سپس به بررسی تاثیر هر کدام از شاخص ها و نمودهای آن در نمونه های موردی مورد مطالعه پرداخته شد. نتیجه‌گیری: نتایج تحلیل نمونه‌ها نشان داد که انعطاف‌پذیری فضایی در ارتباط میان عرصه‌های باز و بسته نقش اساسی در ارتقای کیفیت محیط آموزشی دارد. رعایت اصول پیوستگی فضایی، تنوع عملکردی و سازگاری اقلیمی موجب ایجاد محیطی پویا، چندمنظوره و متناسب با نیازهای آموزشی و رفتاری دانش‌آموزان می‌شود. همچنین طراحی بر پایه‌ی انعطاف‌پذیری می‌تواند راهبردی مؤثر در بازآفرینی مدارس و دستیابی به فضاهای یادگیری پایدار و انسان‌محور به شمار آید.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_28172_0b22d776d04ec3700b711ed6677895dd.pdf

دانشگاه تربیت مدرس نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی 2322-4991 16 2 2025 07 23 The Role of Digital Technologies in Sustainable Rehabilitation of Cultural Heritages; Case Study: Sheikh Amin al-Din Jebrail Mausoleum in Ardabil نقش فناوری‌های دیجیتال در احیاء مواریث فرهنگی با رویکرد پایداری؛ نمونه موردی؛ مجموعه شیخ امین‌الدین جبرائیل در اردبیل 23 46 28204 10.48311/bsnt.2026.116904.82883 FA مهدی معتمدمنش گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0001-9799-0562 سالار فصاحتی گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، شهر تهران منصور یگانه گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، شهر تهران 0000-0002-6286-3878 Journal Article 2025 10 11 Aims: By proposing a novel integrative model for sustainable heritage conservation, this study transcends conventional technological applications. Its objective is the transformation of a marginalized heritage asset into an interactive digital-physical platform. The key innovation resides in an operational framework that synthesizes Virtual, Augmented, and Mixed Reality technologies within the strict framework of international conservation charters, thereby reconciling the traditional dichotomy between static preservation and economic development. Methods: A mixed-method strategy was adopted, comprising archival enquiry, a critical appraisal of international conservation charters, and on-site surveys. The investigation was designed to interrogate legal, technical and spatial constraints, and to formulate design strategies consonant with global heritage standards. Findings: Virtual reality affords the possibility of reconstructing demolished monuments or otherwise inaccessible artefacts, whilst safeguarding the material authenticity of the historic fabric and simultaneously enhancing the user’s engagement with the heritage environment. The proposed hybrid museum integrates virtual, augmented, and mixed reality technologies in order to deliver interactive reconstructions, pedagogical simulations, and digitally curated exhibitions. Such an integration not only enriches the visitor experience but also provides a substantive response to the constraints imposed by stringent conservation frameworks. Conclusion: Digital technologies should be regarded not merely as ancillary tools but as a holistic strategy capable of reconfiguring the traditional dichotomy between static conservation and economic development. By transforming the mausoleum into an interactive digital platform, the study demonstrates a replicable model for the safeguarding of underrepresented heritage sites, while simultaneously advancing cultural tourism and supporting sustainable heritage management. اهداف: این پژوهش با ارائه یک مدل تلفیقی نوآورانه برای حفاظت پایدار از میراث، فراتر از کاربردهای متعارف فناوری می‌رود. هدف تبدیل یک اثر حاشیه‌نشین به یک پلتفرم تعاملی فیزیکی-دیجیتال است. نوآوری کلیدی در چارچوب عملیاتی آن نهفته است که فناوری‌های واقعیت مجازی، افزوده و التقاطی را در چارچوب سخت‌گیرانه منشورهای بین‌المللی حفاظت تلفیق می‌کند تا شکاف سنتی بین حفاظت ایستا و توسعه اقتصادی را از بین ببرد. روش‌ها: این مطالعه از راهبردی ترکیبی بهره گرفته است که شامل پژوهش‌های آرشیوی، ارزیابی انتقادی منشورهای بین‌المللی حفاظت، و برداشت‌های میدانی می‌شود. هدف از این بررسی، شناسایی و تحلیل محدودیت‌های حقوقی، فنی و فضایی و ارائه راهبردهای طراحی منطبق با استانداردهای جهانی میراث فرهنگی بوده است. یافته‌ها: واقعیت مجازی امکان بازسازی بناهای تخریب شده یا آثار غیرقابل دسترس را فراهم می‌سازد، در حالی که اصالت مادی بافت تاریخی حفظ و تعامل کاربر با اثر تاریخی افزایش می‌یابد. موزه ترکیبی پیشنهادی از فناوری‌های واقعیت مجازی (واقعیت افزوده و التقاطی) بهره می‌گیرد تا بازسازی‌های تعاملی، شبیه‌سازی‌های آموزشی و نمایشگاه‌های دیجیتال را ارائه کند. این ادغام نه تنها تجربه بازدیدکنندگان را غنی می‌سازد، بلکه به محدودیت‌های ناشی از چارچوب‌های سخت‌گیرانه حفاظتی پاسخ می‌دهد. نتیجه‌گیری: فناوری دیجیتال نباید صرفاً ابزاری کمکی تلقی شود، بلکه باید به‌مثابه یک راهبرد جامع در نظر گرفته شود که قادر است دوگانگی سنتی میان حفاظت ایستا و توسعه اقتصادی را بازپیکربندی کند. با تبدیل بقعه شیخ امین‌الدین به یک پلتفرم دیجیتال تعاملی، این پژوهش الگویی تعمیم‌پذیر برای حفاظت از میراث تاریخی کم‌تر مورد توجه، ارتقای گردشگری فرهنگی و حمایت از مدیریت پایدار میراث معرفی می‌کند.

https://bsnt.modares.ac.ir/article_28204_ecbc7b96b9ec7951187d0da02230773d.pdf