دوره 11، شماره 2 - ( 1400 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 65-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moulaii M, Jodeyriheydari N, Hemati K. Contemporization of Historic Houses and Sustainable Tourism Development; Case Study: Arbab-Hormuz Mansion in Tehran. Naqshejahan. 2021; 11 (2) :49-65
URL: http://bsnt.modares.ac.ir/article-2-53091-fa.html
مولائی محمدمهدی، جدیری حیدری نعیمه، همتی خیرالله. معاصرسازی خانه های تاریخی و توسعه گردشگری پایدار؛ نمونه موردی: عمارت ارباب هرمز تهران. نقش جهان - مطالعات نظری و فناوری های نوین معماری و شهرسازی. 1400; 11 (2) :65-49

URL: http://bsnt.modares.ac.ir/article-2-53091-fa.html


1- استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران ، m.moulaii@basu.ac.ir
2- دانشجوی دکتری معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3- کارشناس ارشد مدیریت شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیک، تهران، ایران.
چکیده:   (760 مشاهده)
اهداف
معاصرسازی خانه های تاریخی فرصتی برای توسعه گردشگری پایدار با هدف رونق بافت های باارزش فرهنگی و تاریخی است. هدف عملیاتی این پژوهش، بررسی یکی از بناهای تغییر کاربری یافته توسط سازمان زیباسازی شهر تهران و شهرداری تهران به نام عمارت ارباب هرمز است. پژوهش با تحلیل متغیرهای گوناگون نشان می دهد که این بنا‌ به عنوان پتانسیلی برای ایجاد جاذبه گردشگری در فضاهای شهری، شهر تهران است.
روش‌ها
چارچوب مفهومی پژوهش بر اساس نظریه معماری سرآمد بنیان نهاده شده، از این رو ماهیتی اقناعی و مبتنی بر فرآیند طراحی معماری دارد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی، تاریخی بوده و جمع‌آوری اطلاعات از طریق روش‌های اسنادی و کتابخانه‌ای، و مشاهده تشخیصی در این محدوده صورت گرفته است.
یافته‌ها
یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سازمان زیباسازی شهر تهران در تغییر کاربری و بازکاربست همساز این بنا موفق بوده است، به گونه ای که امروزه یکی از قطب‌های گردشگری شهری در شمال شرق تهران، و مراکز ماندگار تبدیل به شده است.
نتیجه‌گیری
نتایج پژوهش بر اهمیت و تاثیر ابتکارِ عمل شهرداری تهران در تغییر کاربری خانه های تاریخی تهران حکایت دارد. این خانه ها در راستای سیاست‌های جاذب گردشگری شهری، عامل توسعه پایدار در بافت های کهن شهری محسوب می شوند. تبدیل میراث معماری معاصر به قطب گردشگری، عامل رونق مشارکت مدنی، اخلاق و رفتار اسلامی و ایرانی، بروز خلاقیت و توانایی مردم، ایجاد اشتغال پایدار، تحکیم روابط خانوادگی و توسعه مهارت های فرهنگی و اجتماعی است.
متن کامل [PDF 927 kb]   (388 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: معماری اسلامی ایرانی پیشرو
دریافت: 1400/3/17 | پذیرش: 1400/4/25 | انتشار: 1400/4/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.